လူ႔ဘ၀ရလာတဲ့ အခိုက္အတန္႔ေလး ရပ္တည္ေနရတဲ့
တစ္ဘ၀ တစ္ခဏတာေလးမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ဖုိ႔ ေနထုိင္ႏုိင္ဖုိ႔နဲ႔
မာန္မာနေတြ အဃာတေတြနဲ႔ ၿခံရံၿပီး မေလွ်ာက္လွမ္းမိဖုိ႔လည္း အေရးႀကီးလွပါတယ္။ ကုသုိလ္
ဥစၥာ၊ က်န္းခန္႔သာ၍၊ ပညာတန္းခုိး၊ တစ္မ်ိဳးမ်ဳိးမွ၊ ထုိေန႔အတြက္၊ ကိ်ဳးမထြက္ သက္သက္
၀မ္းနည္းဖြယ္ ဆုိတဲ့ လကၤာအတုိင္း
တစ္ေန႔တာ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ
ဘယ္ေလာက္ရေအာင္ အားထုတ္ႏိုင္ၿပီလဲ၊ စီးပြားဥစၥာ တုိးတက္ေအာင္ ဘယ္ေလာက္႐ွာေဖြႏိုင္ၿပီလဲ၊
က်န္းမာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္ေလာက္ေလ့ လာထားၿပီလဲ၊ အသိဥာဏ္ပညာေတြ ဘယ္ေလာက္ရေအာင္ ဆည္းပူးႏုိင္လုိက္လဲဆုိတာ
တစ္ေန႔ကုန္သြား တုိင္း၊ တစ္ရက္ကုန္သြားတုိင္း စမ္းစစ္ၾကည့္သင့္လွပါတယ္၊ တစ္ေန႔တာ ကုန္သြားတဲ႔အခ်ိန္မွာ
ဘာတစ္ခုမွ မယ္မယ္ရရ မရလုိက္ဘူးဆုိရင္ အဲဒီေန႔ဟာ ေပ်ာ္႐ႊင္ဖြယ္ မေကာင္းတဲ့ေန႔ပါ၊ တစ္နည္းအားျဖင့္
၀မ္းနည္း ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ေန႔ပါပဲလုိ႔ လကၤာေလးက ညႊန္းဆုိထားပါတယ္။ ေကာင္းမႈကုုသုိလ္ စတဲ့
တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ တစ္ေန႔တာအတြင္းမွာ ရေအာင္ယူထားႏိုင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီေန႔ဟာ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့
ေန႔ပဲလုိ႔ လည္း မွတ္ယူရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈနဲ႔ ပတ္သက္၍ တင္ျပခ်င္ပါတယ္၊
ေကာင္းမႈကုသုိလ္ဟာ ေျမာက္ျမားစြာ ႐ိွေပမယ့္၊ အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ ၾကည့္္မယ္ဆုိရင္ ဒါနကုသုိလ္၊
သီလကုသုိလ္၊ ဘာ၀နာ ကုသုိလ္ ရယ္လုိ႔ပဲ ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါနကုသုိလ္
ေန႔စဥ္ႏွင့္ အမွ်၊ ေနစဥ္ႏွင့္အမွ် ဒါန အလွဴေကာင္းမႈတုိ႔ကုိ
ျပဳလုပ္သင့္ပါတယ္၊ ဒါန ကုသုိလ္နဲ႔ ပတ္သက္၍ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ အကုန္အက်ခံၿပီး လွဴဒါန္းမွ
ဒါန အရာေျမာက္တာ မဟုတ္ပါ၊ ျမတ္ဘုရားမွာ ေသာက္ေတာ္ေရခ်မ္းေတြကပ္လွဴမယ္၊ ပန္း ဆီမီး စတာေတြ
လွဴဒါန္းၾကမယ္ဆုိရင္ ဒါဟာ ဒါနကုသုိလ္ပါပဲ၊ ၀န္မေလးေသာ ဒါနအလွဴ၊ အပန္းမႀကီးေသာ ဒါနအလွဴပါ။
ဒီထက္ လွဴဒါန္းႏိုင္မယ္ရင္ ဘာသာေရး လူမႈေရး စတဲ့လုပ္ငန္းေတြမွာ ပါ၀င္လွဴဒါန္းသင့္ပါတယ္။
အမ်ားအက်ိဳး တတ္ႏိုင္သမွ် ထမ္းပုိးသင့္ပါတယ္။ ဒါေတြ အားလုံးဟာ ဒါနကုသုိလ္ေတြခ်ည္းပါပဲ။
သုိ႔ေသာ္ လွဴဒါန္းတဲ႔အခါမွာေတာ့ လွဴဒါန္းၾကတဲ့ အလွဴ႐ွင္မ်ားရဲ့ သႏၱာန္မွာ ေယာနိေသာ
မနသိကာရ ဆုိတဲ့ ႏွလုံးသြင္းမွန္ကန္ဖုိ႔ စိတ္ထားေျဖာင့္မွန္ဖုိ႔ေတာ့ လုိအပ္ပါတယ္။ ဘယ္လုိစိတ္ထားမ်ဳိးထားရမလဲဆုိရင္
မလွဴခင္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာနဲ႔ လွဴခ်င္ေနတဲ့စိတ္၊ လွဴေနစဥ္အခါမွာလဲ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ
ျဖစ္ေပၚေနတဲ့စိတ္၊ လွဴဒါန္းၿပီးေနာက္မွာလဲ မိမိလွဴဒါန္းလုိက္တဲ့ အလွဴဒါနကုိ ေတြးၿပီး
၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့စိတ္ထားေတြ ႐ိွေနၾကရပါမယ္။ ဒါကိုပဲ ေစတနာ သုံးတန္ျပည့္စုံၿပီး
လွဴဒါန္းတယ္လုုိ႔ ဆုိၾကပါတယ္။
သီလကုသုိလ္
ေန႔စဥ္ႏွင့္ အမွ်၊ ေနစဥ္ႏွင့္အမွ် ျမတ္ဘုရားမွာ
ပန္း ေရခ်မ္းစသည္ ကပ္လွဴၿပီးတုိင္း ၾသကာသ ကန္ေတာ့က်ိဳး ႐ြတ္ဆုိၿပီး ငါးပါးသီလ ခံယူေဆာက္တည္ေလ့႐ိွၾကပါတယ္။
သီလ = ေစာင့္ထိန္းျခင္း၊ ထိန္းသိမ္းျခင္းကုိ သီလေဆာက္တည္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ သူတစ္ပါး
အသက္ကုိ သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ သူတစ္ပါး ပစၥည္းဥစၥာကုိ ခုိးယူျခင္း စသည္တုိ႔မွ ေ႐ွာင္ၾကဥ္ျခင္းပါ။
တစ္နည္း အားျဖင့္ သီလဆုိသည္မွာ ကုိယ္အမူအရာ၊ ႏႈတ္အမူအရာကုိ လုံၿခံဳေအာင္ေစာင့္ထိန္းျခင္းပင္ျဖစ္ပါတယ္။
သီလႏွင့္ ပတ္သက္၍ အၿမဲ မက်င့္သုံးႏိုင္ေသးေသာ္လည္း ျမတ္ဘုရားေ႐ွ့၌ျဖစ္ေစ၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္တုိ႔
ေ႐ွ့၌ျဖစ္ေစ တဒဂၤ တစ္ခဏ ေစာင့္ထိန္းမႈကုိေတာ့ ျပဳက်င့္ေလ့႐ိွၾကပါတယ္။
ဘာ၀နာကုသုိလ္
ပြားမ်ားအားထုတ္ျခင္းကုိ ဘာ၀နာလုိ႔ ေခၚပါတယ္၊
ပြားမ်ားအားထုတ္ျခင္း ဘာ၀နာတြင္လည္း သမထ ဘာ၀နာ ႏွင့္ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာ ဟု ႏွစ္မ်ိဳး႐ိွပါတယ္။
ထုိႏွစ္မ်ိဳးတုိ႔တြင္ သမထ ဘာ၀နာကုသုိလ္ ကုိ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေန႔စဥ္ႏွင့္ အမွ် ပြားမ်ားအားထုတ္သူက
မ်ားၾကပါတယ္။ မိမိရ႐ိွထားတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳး ႏွလုံးသြင္းဆင္ျခင္ ႐ြတ္ဆုိေနျခင္းဟာ
သမထ ဘာ၀နာကုသုိလ္ပါပဲ။ သမထ ဘာ၀နာ ကုသုိလ္ကုိ ပြားမ်ားအားထုတ္ ဆင္ျခင္ၾကသူ ႐ြတ္ဆုိပူေဇာ္ၾကသူ
မ်ားသေလာက္ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာ ကုသုိလ္ကုိေတာ့ ပြားမ်ားအားထုတ္သူ ဆင္ျခင္ႏွလုံးသြင္းသူ အမွတ္သတိျဖင့္
ေနႏုိင္တဲ့သူကား အလြန္ နည္းပါးလွပါတယ္။ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာဆုိတာ ခႏၶာငါးပါး ႐ုပ္ နာမ္ ႏွစ္ပါး
ကုိ ဥာဏ္ျဖင့္စူးစုိက္ၾကည့္႐ႈျခင္း၊ ၀င္ေလ ထြက္ေလ ျဖစ္မႈ ပ်က္မႈတုိ႔ကုိ သတိကပ္ၿပီး
ႏွာသီး၀မွာျဖစ္ေစ၊ ၀မ္းဗိုက္ရဲ့ ေဖာင္မႈ ပိန္မႈေပၚမွာ ျဖစ္ေစ ေစာင့္ၾကည့္ျခင္းျဖင့္
မၿမဲမႈ သေဘာ၊ ဆင္းရဲမႈ သေဘာ၊ အစုိးမရမႈ သေဘာေတြ ျမင္ေအာင္ ႐ႈမွတ္ျခင္းကုိ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာ
ပြားမ်ားအားထုတ္တယ္လုိ႔ ဆုိၾကတာပါ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ခႏၶာငါးပါး အေပၚမွာ သမၼာဒိ႒ိ =
မွန္ကန္ေသာအျမင္၊ သမၼာသကၤပၸ = မွန္ကန္ေသာ အႀကံအစည္၊ သမၼာ၀ါယာမ = မွန္ကန္ေသာ ႀကိဳးပမ္းမႈ၊
သမၼာသတိ = မွန္ကန္ေသာ အမွတ္ရမႈ၊ သမၼာသမာဓိ = မွန္ကန္ေသာ တည္ၾကည္မႈ ဟုဆုိအပ္ေသာ မဂၢင္တရားတုို႔ျဖင့္
ပြားမ်ားအားထုတ္ျခင္းကုိပဲ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာဟု ေခၚဆုိၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဤ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာကုသုိလ္ကုိ
ငါးမိနစ္ျဖစ္ေစ၊ ဆယ္မိနစ္ျဖစ္ေစ ေန႔စဥ္က်င့္သုံးသင့္ပါတယ္။ ထုိ႔ထက္ပုိၿပီး က်င့္ႀကံပြားမ်ားနိုင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့
အတုိင္းအထက္အလြန္ပါပဲ။ ေကာင္းျမတ္တဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးကုိ လက္ေတြ႔ ခံစားစံစားၾကရမွာပါ။
ယခုဆုိခဲ့တဲ့ ဒါနကုသုိလ္၊ သီလကုသုိလ္၊ ဘာ၀နာကုသုိလ္ေတြန႔ဲ
ျပည့္စုံေနၾကမယ္ဆုိရင္ ေပ်ာ္႐ႊင္ ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ေန႔ေတြျဖစ္ၿပီး ေကာင္းျမတ္တဲ့ လုိလားအပ္တဲ့
ပန္းတုိင္ကုိလည္း ဧကန္မုခ် ရ႐ွိၾကမွာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ေကာင္းမႈကုသုိလ္တရားမ်ားကုိ ပြားမ်ားအားထုတ္ၾကရင္း
၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ ေန႔မ်ားကုိ ပိုင္ဆုိင္ႏိုင္ၾကပါေစ။
႐ႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
ဒီေမးခြန္းဟာ သတုလႅပကာယိကာနတ္သားေတြ အခ်င္းခ်င္းတုိင္ပင္ၿပီး ျမတ္စြာဘုရားကုိ ေမးေလွ်ာက္ထား ခဲ့တဲ ေမးခြန္းပါ။
ေလာကမွာ႐ိွၾကတဲ့ လူတုိင္းလုိလုိ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာမေ႐ြး
အလွဴဒါနကုိ ျပဳလုပ္ဖူးၾကသူ မ်ားပါတယ္။ နည္းတာ မ်ားတာပဲ ကြာျခားၾကပါလိမ့္မယ္ အလွဴဒါနကုိ
ျပဳလုပ္ဖူးၾကပါတယ္။ ဘာသာ၀င္ တုိင္းလည္း ကုိယ့္ယုံၾကည္ခ်က္ ခံယူခ်က္အတုိင္း အလွဴဒါနျပဳလုပ္ေလ့႐ိွၾကပါတယ္။
မိမိျပဳလုပ္တဲ့ အလွဴဒါနနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ မြန္ျမတ္တဲ့ အလွဴဒါနျဖစ္ဖုိ႔ သူေတာ္ေကာင္းေတြ
လုိလားတဲ့ အလွဴဒါနမ်ိဳးျဖစ္ဖုိ႔ပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘယ္လုိအလွဴမ်ိဳးကုိ ျပဳလုပ္လုိ႔႐ိွရင္
ပုိၿပီးမြန္ျမတ္မလဲ၊ ဘယ္လုိအလွဴ ဒါနမ်ိဳးဟာ အေကာင္းဆုံးလဲ၊ အသာလြန္ဆုံးလဲဆုိတာကုိ သိနားလည္ၿပီး
ျပဳလုပ္ၾကမယ္ဆုိရင္ျဖင့္ အဲဒီအလွဴဟာ အေကာင္းဆုံးအလွဴပါပဲ။
အလွဴဒါန ျပဳၾကသူမ်ားတြင္ နတ္ သိၾကားေတြလည္း
ပါ၀င္ၿပီး ျပဳလုပ္ေလ့႐ိွေၾကာင္းကုိ ဘုရား ေဟာ ေဒသနာေတာ္ေတြ ၾကည္႐ႈျခင္း ေလ့လာျခင္းအားျဖင့္
သိ႐ိွၾကရပါတယ္၊ ဘုရားေဟာေဒသနာမ်ား စြာထဲမွ နတ္မ်ား အလွဴဒါန ျပဳလုပ္ၾကရာတြင္ ဘယ္လုိအလွဴဒါနမ်ိဳးကုိ
ျပဳလုပ္ရင္ အေကာင္းဆုံး အလွဴျဖစ္မလဲ၊ အမြန္ျမတ္ဆုံးအလွဴဒါန ျဖစ္မလဲဟု ေတြးေတာစဥ္းစာရင္း
နတ္သားေျခာက္ဦးတုိ႔ အခ်င္းခ်င္း တုိင္ပင္ျဖစ္ခဲ့ၾကေၾကာင္းကုိ သာဓုသုတၱန္မွာ ျမတ္စြာဘုရား
မိန္႔ဆုိထားပါတယ္။ အခ်င္းခ်င္း တုိင္ပင္ၾက ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကေသာ္လည္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မတူညီၾကဘဲ အျမင္အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားေနၾကပါတယ္တဲ့။
နတ္သားေျခာက္ဦးတုိ႔ရဲ့
အလွဴဒါန ျပဳလုပ္ပုံ အျမင္မ်ား
ပထမ နတ္သားတစ္ဦးက အလွဴဒါန ျပဳလုပ္တဲ့အခါမွာ
ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ေပါေပါမ်ားမ်ားနဲ႔ ေပးကမ္း လွဴဒါန္းတဲ့ အလွဴဒါနဟာ အေကာင္းဆုံးပဲ၊
အမြန္ျမတ္ဆုံးပဲလုိ႔ သူအေနနဲ႔ ျမင္ပါတယ္တဲ့။ မျပည့္မစုံ မေလာက္ မင ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့နဲ႔
အလွဴကုိ ျပဳလုပ္ခ်င္ပုံ မရပါဘူး၊ ဧည့္ပရိသတ္အားလုံးကုိ လုိေလးေသးမ႐ိွ လွဴဒါန္းခ်င္တဲ့
ဆႏၵ႐ိွပါတယ္။ အဲဒီလုိ လွဴဒါန္းလုိက္ရတာကုိပဲ သူ႔အေနနဲ႔ အေကာင္းဆုံးအလွဴလုိ႔ ယူဆေၾကာင္း
ေျပာဆုိပါတယ္။
ဒုတိယ နတ္သားတစ္ဦးက အလွဴဒါန ျပဳလုပ္တဲ့အခါမွာ
မိမိတတ္ႏိုင္သေလာက္ လွဴဒါန္းၾကမယ္ဆုိ ရင္လည္း ဒါဟာ အေကာင္းဆုံးေသာ အလွဴပါပဲ လုိ႔ သူအေနနဲ႔
အျမင္႐ိွေၾကာင္း ေျပာဆုိပါတယ္။ အနည္းငယ္ေသာ ပစၥည္းဥစၥာပင္ျဖစ္ပါေစ ကုိယ္ႏိုင္သေလာက္၊
ကုိယ့္အင္အားနဲ႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လွဴဒါန္းမယ္ဆုိရင္လည္း ေကာင္းတာပါပဲလုိ႔ျမင္ပါတယ္တဲ့။
႐ိွတာကအနည္းငယ္နဲ႔ မႏုိင္၀န္ထမ္းမိလုိ႔ စိတ္ေသာကျဖစ္ရတာမ်ိဳးမျဖစ္ခ်င္တဲ့ သေဘာပါ။ ဘယ္ေလာက္ပဲလွဴလုိက္ရ
လွဴလုိက္ရ လွဴၿပီးေနာက္မွာ ေသာကမမ်ားဘဲ စာဂတရားေတြပြားမ်ားေနဖုိ႔ ႏွစ္သက္ေနဖုိ႔ အဓိကပဲလုိ႔
ဆုိလုိခ်င္တဲ့သေဘာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လဲ သူ႔ရဲ့ အျမင္က အနည္းငယ္ေသာ အလွဴဟာလည္း စိတ္ထားတတ္သူအဖုိ႔
အေကာင္းဆုံးေသာအလွဴ၊ အမြန္ျမတ္ဆုံးေသာ အလွဴဒါနပါပဲလုိ႔ သူ႔ရဲ့ အျမင္ကုိ တင္ျပေျပာဆုိခဲ့တာပါ။
တတိယ နတ္သားတစ္ဦးက အလွဴဒါန ျပဳလုပ္တဲ့အခါမွာ
ရတနာသုံးတန္ ကံ ကံ၏ အက်ိဳးကုိ ယုံၾကည္ၿပီး လွဴဒါန္းတဲ့ အလွဴဒါနဟာ အေကာင္းဆုံးပဲလုိ႔
တင္ျပလာပါတယ္။ သူ႔ရဲ့အျမင္က အလွဴဒါန တစ္ခုျပဳလုပ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ သဒၶါတရားအရင္းခံၿပီး
ျပဳလုပ္လွဴဒါန္းမွ အလွဴဒါနဟာ ပုိၿပီးအက်ိဳးမ်ားမယ္၊ ပုိၿပီးေတာ့ စိတ္ထားေတြ စင္ၾကယ္မယ္၊
အလွဴဒါနသာျပဳလုပ္ၿပီး ယုံၾကည္မႈ သဒၶါတရားမွ အရင္းမခံဘူး ေ႐ွ႔မထားဘူးဆုိရင္ အက်ိဳးမ်ားမွာ
မဟုတ္ဘူးလုိ႔ လက္ခံထားတဲ့သေဘာ႐ိွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း သူ႔ရဲ့ သေဘာထားအျမင္ကုိ တင္ျပတဲ့အခါမွာ
သဒၶါတရားကုိ အေျခခံၿပီး အလွဴဒါန ျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္း တင္ျပ ေျပာဆုိခဲ့တာ ျဖစ္မွာပါ။
စတုတၳ နတ္သားတစ္ဦးရဲ့ အျမင္ကေတာ့ အလွဴဒါနျပဳလုပ္တဲ့အခါမွာ
စင္စင္ၾကယ္ၾကယ္နဲ႔ ႐ွာေဖြ လုိ႔ ရ႐ိွထားတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာေတြကိုသာ ေပးလွဴတာဟာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္မယ္လုိ႔
တင္ျပလာပါတယ္။ သူ႔ရဲ့ အျမင္ သူ႔ရဲ့ အေတြးဟာ မစင္မၾကယ္နဲ႔ ရလာၿပီး ႀကီးပြားခ်မ္းသာတဲ့
ပစၥည္းဥစၥာေတြကုိ မလွဴဒါန္းေစခ်င္တဲ့ သေဘာပါ၊ ႐ုိး႐ုိးသားသား ႀကိဳးႀကိဳး စားစားနဲ႔
႐ွာေဖြလုပ္ကုိင္ၿပီး ရ႐ိွလာတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာေတြကုိသာ လွဴဒါန္းေစခ်င္တာပါ။ ႀကီးပြားခ်မ္းသာပံုခ်င္း
တူၾကေပမယ့္ ရ႐ွိလာတဲ့ စီးပြားဥစၥာကေတာ့ စင္ၾကယ္ပံုခ်င္း မတူညီၾကတဲ့အတြက္ စင္စင္ၾကယ္ၾကယ္နဲ႔
ရ႐ိွလာတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာကုိပဲ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဓမၼိယလဒၶ ပစၥည္းကုိပဲ ေပးလွဴဒါန္းတာဟာ အေကာင္းဆုံးပဲလုိ႔
တင္ျပတာျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ စင္ၾကယ္တဲ့ အလွဴဒါန ျဖစ္တဲ့အတြက္ ျပန္ေတြးလုိက္တုိင္းလည္း အၿမဲ၀မ္းေျမာက္ေစခ်င္တဲ့
ဆႏၵေတြ ပါေနတာကုိ ေတြ႔ျမင္ရ ပါတယ္။
ပဥၥမ နတ္သားတစ္ဦးရဲ့ အျမင္ကေတာ ေ႐ြးခ်ယ္စိစစ္ၿပီး
လွဴဒါန္းတဲ့ အလွဴဒါနဟာ အေကာင္းဆုံးပဲ လုိ႔ တင္ျပလာပါတယ္။ လုိအပ္မယ့္ေနရာမွာ လုိအပ္တဲ့
အရာ၀တၳဳကုိ ေပးလွဴဒါန္းလုိက္မယ္ဆုိရင္ အံ၀င္ခြင္က်လည္း ျဖစ္မယ္၊ ရ႐ိွမယ့္အလွဴခံလည္း
ပုိၿပီး ၀မ္းေျမာက္ၾကည္ႏူးပါလိမ့္မယ္။ ဥပမာ ပညာသင္ ခ်င္ေနတဲ့ ကေလးငယ္အတြက္ ပညာေရးစရိတ္
ေထာက္ပံ့လုိက္တာမ်ိဳး၊ အစားအေသာက္ ငတ္မြတ္ေနတဲ့ သူအတြက္ အစားအေသာက္ ေထာက္ပံ့ေပးလုိက္တာမ်ိဳး
စသည္ျဖင့္ လုိအပ္တဲ့ ကြက္လပ္ကုိ တတ္ႏိုင္ သမွ်ျဖည့္ဆည္းလုိက္ႏိုင္တာဟာ အေကာင္းဆုံးပဲလုိ႔
ခံယူထားၿပီး ေ႐ြးခ်ယ္စိစစ္ၿပီး လွဴဒါန္းေပးကမ္းတာ ဟာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း သူ႔ရဲ့
အျမင္၊ သူ႔ရဲ့ အေတြး၊ သူ႔ရဲ့ ခံယူခ်က္ကုိ တင္ျပလာပါတယ္။
ဆ႒မ နတ္သားတစ္ဦးရဲ့ အျမင္ကေတာ့ အလွဴဒါန
ျပဳလုပ္တဲ့အခါမွာ ယဇ္ပူေဇာ္တဲ့ ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ သတၱ၀ါေတြ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ သတ္ျဖတ္မႈ
မျပဳဘဲ၊ ကုိယ္ခ်င္းစာတရား လက္ကုိင္ထားၿပီး ေပးကမ္းလွဴဒါန္း တာဟာ ေကာင္းမယ္လုိ႔ ထင္ျမင္မိေၾကာင္းတင္ျပလာပါတယ္။
ကုိယ္ခ်င္းစာတရား လက္ကုိင္ထားမယ္ဆုိ ရင္ ႏိုင္ထက္စီးနင္း မျပဳျဖစ္ေတာ့ပါဘူး၊ ေမတၱာတရား၊
က႐ုဏာတရားေတြ ရင္၀ယ္ထားၿပီး အလွဴဒါန ျပဳလုပ္တဲ့ အလွဴဒါနမ်ိဳးလုိ႔ ယူဆရမွာပါ၊ ျဗဟၼ၀ိဟာရ
တရားလက္ကုိင္ထားၾကတဲ့ သူတုိ႔ရဲ့ သႏၱာန္မွာ အၿမဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေနၿပီး ေျဖာင္ျဖဴးတဲ့ ဘ၀ခရီးကိုလည္း
ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း သူ႔ရဲ့ အျမင္၊ သူ႔ရဲ့အေတြး၊ သူ႔ရဲ့
ခံယူခ်က္က ကုိယ္ခ်င္းစာတရား ထားၿပီး ေကာင္းမႈကုသုိလ္ ျပဳလုပ္တာဟာ အေကာင္းဆုံးပဲလုိ႔
တင္ျပလာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒီနတ္သားေျခာက္ဦးတုိ႔ဟာ အလွဴဒါနနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔
တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး အျမင္ခ်င္း မတူၾကတဲ့ အတြက္ သူတု႔ိရဲ့ အျမင္ေတြ႔နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္သူ႔ရဲ့
အျမင္၊ ဘယ္သူရဲ့ အလွဴဒါနမ်ိဳးဟာ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္ႏိုင္မလဲ ဘယ္လုိအလွဴဒါနမ်ိဳးဟာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္မလဲဆုိတာ
ကြဲကြဲျပားျပားလည္း သိခ်င္ေနၾက ပါတယ္။ သိခ်င္ေနၾကတဲ့အတြက္လည္း ျမတ္စြာဘုရားထံ ခ်ဥ္းကပ္ခစားၿပီး
သူတုိ႔တစ္ေတြရဲ့ ေဆြးေႏြး တုိင္ပင္ ထားပုံေတြကုိ အသီးသီးေလွ်ာက္ထားၾကပါတယ္။ ဘယ္အလွဴဒါနဟာ
အေကာင္းဆုံးလဲ တဲ့ …
ျမတ္စြာဘုရားက အလွဴဒါနနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ဘယ္သူ႔ရဲ့
အလွဴဒါနဟာ ေကာင္းတယ္ မိန္႔ေတာ္မမူဘဲ လွဴဒါန္းၾကတဲ့ အလွဴဒါနတုိင္းဟာ သူ႔႐ႈေထာင္နဲ႔သူ
အသီးသီးေကာင္းၾကပါတယ္လုိ႔ပဲ ေယဘုယ်အားျဖင့္ မိန္ေတာ္မူပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဘုရားအစ႐ိွတဲ့
သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ရဲ့ အလွဴဒါနမ်ိဳးမျဖစ္ေသးပါဘူးလုိ႔ မိန္႔ၾကားခဲ့ၿပီး ဆက္လက္မိန္႔ေတာ္မူတာက
နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳသြားၾကတဲ့ ေ႐ွးကသူေတာ္ေကာင္း သူျမတ္ေလာင္းေတြေရာ၊ အဲဒီထက္
ေ႐ွးက်တဲ့ သူေတာ္ေကာင္း သူျမတ္ေလာင္းေတြပါ အလွဴဒါန စတဲ့ ေကာင္းမႈကုိ ျပဳလုပ္ၾကတဲ့အခါ
နိဗၺာန္ကုိ ရည္မွန္းၿပီး လွဴဒါန္းၾကပါတယ္တဲ့၊ အဲဒီလုိ လွဴဒါန္းလုိက္တဲ့ အလွဴဟာ အေကာင္းဆုံးပါပဲလုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔မွာေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ အတုိင္း အေကာင္းဆုံးအလွဴကုိ လွဴဒါန္းႏိုင္ၾကပါေစ။
႐ႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
အနေႏၱာအနႏၱ ငါးပါးတြင္ ဆရာသည္ တစ္ပါးအပါအ၀င္
ျဖစ္ပါတယ္။ ယေန႔ေခတ္အခါတြင္ အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕ အနယ္နယ္႐ိွ စာသင္ေက်ာင္းတုိင္းတြင္ တပည့္ေဟာင္းမ်ား
စုေပါင္း၍ အာစရိယ ပူေဇာ္ပြဲမ်ား က်င္းပျပဳ လုပ္ေလ့႐ိွၾကတာကုိ ေတြ႔ျမင္ေနရ၊ ၾကားသိေနရပါတယ္။
မိမိတုိ႔ တက္ေရာက္သင္ယူ ခဲ့ၾကတဲ့ ေက်ာင္းမွ ဆရာ ဆရာမမ်ားအား ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေဟာင္မ်ား
ျဖစ္ၾကတဲ့ တပည့္ေဟာင္းမ်ားက ေမတၱာ ေစတနာျဖင့္ အထူးဂါရ၀ထားကာ စုေပါင္းၿပီး ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ၾကျခင္း၊
ဧည့္ခံၾကျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
၂၆. ၄. ၂၀၁၅ ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ တြဲဘက္
အ လ က ေက်ာင္းမွာ ငယ္စဥ္က ပညာသင္ရည္ႏို႔ အတူတူေသာက္စုိ႔ခဲ့ၾကတဲ့ တပည့္ေဟာင္းမ်ာျဖစ္ၾကသည့္
ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူ ေဟာင္းမ်ားက ဆရာ ဆရာမမ်ားအား ပင့္ဖိတ္၍ အာစရိယပူဇာ ျမတ္ဆရာပူေဇာ္ပြဲကုိ
က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီအႀကိမ္ႏွင့္ ဆုိလွ်င္ ဒုတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ က်င္းပပူေဇာ္တဲ့
ပြဲလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ပထမအႀကိမ္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့စဥ္က အေ၀းတစ္ေနရာကုိ ေရာက္ေနတဲ့အတြက္
မသိ႐ိွခဲ့ရပါ။ ယခု ဒုတိယ အႀကိမ္မွာေတာ့ ပါ၀င္ခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ အာစရိယပူေဇာ္ပြဲ လာေရာက္ဖုိ႔လည္း
သူငယ္ခ်င္းမ်ားက အေၾကာင္းၾကားၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စာေရးသူ မအားမလပ္ျဖစ္ေန၍ လာေရာက္ႏိုင္ေအာင္
ႀကိဳးစားပါမယ္လုိ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထံ အေၾကာင္းျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ့
ဆႏၵကုိ မလြန္ဆန္ခ်င္တာရယ္ မေတြ႔ဆုံၾကရတာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ဆရာ ဆရာမမ်ားကုိ ေတြ႔ဆုံခ်င္တာရယ္ေၾကာင့္
ႀကိဳးစားၿပီး အာစရိယပူေဇာ္ပြဲသုိ႔ သြားေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ( စီစဥ္သူမ်ားမွ ရက္အနည္းငယ္အတြင္း
ပူေဇာ္ပြဲ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ ၾကတဲ့ အတြက္ အခ်ိဳ႕ တပည့္ေဟာင္း မလာေရာက္ႏိုင္ၾကပါ။
ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား စုံလင္စြာ မလာေရာက္ႏိုင္ၾကေပမယ့္ အာစရိယ ပူေဇာ္ပြဲအတြက္ ပါ၀င္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကပါတယ္။)
ဆရာ ဆရာမမ်ားထံတြင္ ပညာရည္ႏို႔ ေသာက္စုိ႔ခ့ဲၾကေသာ
တပည့္မ်ားတြင္ သာသနာ့ေဘာင္သုိ႔ ၀င္ေရာက္ေနၾကသည့္ တပည့္မ်ားလည္း ပါ၀င္ပါသည္။ တပည့္မ်ားျဖစ္ခဲ့ၾကသည့္
ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ လည္း ပင့္ဖိတ္ၿပီး ပရိတ္တရားေတာ္မ်ား နာယူျခင္း၊ လွဴဖြယ္မ်ား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းျခင္း၊
ကြယ္လြန္သြားခဲ့ ၾကၿပီျဖစ္တဲ့ ဆရာႀကီးတုိ႔ႏွင့္တကြ သတၱ၀ါ ေ၀ေနယ်တုိ႔အား ေရစက္သြန္းခ်
အမွ်ေပးေ၀ျခင္းႏွင့္ ဆြမ္းခဲဖြယ္ ေဘာဇဥ္မ်ား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းျခင္းတုိ႔ကုိပါ ပူးတြဲ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ ပညာသင္ယူစဥ္အခါက ဆင္းရဲပင္ပန္းစြာနဲ႔
ပညာသင္ယူခဲ့ၾကရပုံ၊ ဆရာ ဆရာမမ်ား ေနပူ မုိး႐ြာမေ႐ွာင္ ႐ႊ႔ံဗြက္ေတာထဲကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး
ပညာသင္ေပးခဲ့ၾကပုံတုိ႔ကုိ ေအာက္ေမ့ သတိရခဲ့ပါတယ္။ ေစတနာ၊ ၀ါသနာ၊ အနစ္နာ၊ အၾကင္နာ၊ နည္းနာ
ဆုိတဲ့ နာငါးနာနဲ႔ ပညာျဖန္႔ေ၀ ေပးခဲ့ ၾကတဲ့ ဆရာ ဆရာမတုိ႔ ေက်းဇူးေတြကုိ အၿမဲတန္း အမွတ္ရေစခဲ့ပါတယ္။
ဒီေက်ာင္းေ႐ွ့က ျဖတ္သြားတုိင္း ငယ္ငယ္က ပညာသင္ယူခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းပဲလုိ႔လည္း ႏွလုံးသြင္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊
ယခုဆုိလွ်င္ တုိက္ေက်ာင္း ေဆာင္ေတြနဲ႔ ေအးခ်မ္းစြာ ပညာသင္ယူႏိုင္ၾကၿပီျဖစ္တဲ့ စာသင္ေဆာင္ေတြဟာ
စာေရးသူတုိ႔ ေက်ာင္းသား ဘ၀က ဓနိမုိး ထရံကာနဲ႔ ျဖစ္သလုိစာသင္ခဲ့ရပုံ၊ စာအုပ္စာတမ္း မျပည့္မစုံ
သင္ယူခဲ့ပုံေတြ စသည္ စသည္ျဖင့္ အေတြးပုံရိပ္ေတြ အေဆြးပုံရိပ္ေတြလည္း တဒဂၤ တစ္ခဏျဖစ္ေပၚေစခဲ့ပါတယ္။
ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္နဲ႔ စည္စည္ကားကား က်င္းပျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့
အာစရိယပူဇာ ျမတ္ဆရာ ပူေဇာ္ပြဲနဲ႔ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား ေတြ႔ဆံုခြင့္ရတဲ့ ပြဲဟာ တဒဂၤ
အေတြးပုံရိပ္ေတြ အေဆြးပုံရိပ္ေတြကုိ လြင့္ေပ်ာက္ေစခဲ့ၿပီး ေပ်ာ္႐ြႊင္ၾကည္ႏူးမႈ ၀မ္းေျမာက္မႈကုိ
အမွန္ပင္ ျဖစ္ေစခဲ့ၾကလိမ့္္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္မိ ပါတယ္။
႐ႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
ဒိန္းမက္ႏိုင္ငံမွာ
ေရာက္႐ိွေနၾကတဲ့ ျမန္မာမိသားစုမ်ား စုေပါင္း၍ ဗုဒၶေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ကုသုိလ္ကုိ (၉. ၅.
၂၀၁၅) ရက္ စေနေန႔တြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္၊ ရာသီဥတု ေအးၿပီး မုိးတဖြဲဖြဲက်ေနတဲ့ ၾကားထဲက
ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔ အေရာက္လာၾကၿပီး ကုသုိလ္ေကာင္းမႈတုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္၊ ဒိန္းမက္ႏိုင္ငံမွာ
ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းျဖစ္တဲ့ ဗုဒၶရံသီ ေက်ာင္းေတာ္ကုိ ၁၄. ၈. ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ စတင္တည္
ထားခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီေက်ာင္းေတာ္ကုိ ပီနန္းဆရာေတာ္ႀကီးႏွင့္ လန္ဒန္ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱရ တုိ႔က
ဦးစီးၿပီး ဒိန္းမက္ႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား စုေပါင္းကာ တည္ေထာင္ထားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
အခုဆုိရင္ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသာ ႐ိွၿပီး ေနထုိင္သီတင္းသုံးမည့္
ရဟန္သံဃာကား အၿမဲမ႐ိွဘဲ ေခတၱသီတင္းသုံးသည့္ ဆရာေတာ္သာ ႐ိွပါသည္။ ဒိန္းမက္ေရာက္ ျမန္မာ
မိသားစုမ်ား အတြက္ ေမြးေန႔ပြဲမ်ား၊ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ သက္ဆုိင္ေသာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ပြဲမ်ား၊
ႏွစ္သစ္ကူးပြဲမ်ားတြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္းသုိ႔ လာေရာက္ျဖစ္ေစ၊ မိမိတုိ႔ေနအိမ္သုိ႔
ဆရာေတာ္မ်ားကုိ ပင့္ဖိတ္ ၍ျဖစ္ေစ၊ ေကာင္းမႈကုသုိလ္မ်ား ျပဳလုပ္ခ်င္ၾကေၾကာင္း သုိ႔ေသာ္
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ သီတင္း သုံးေတာ္မူမည့္ ရဟန္းသံဃာမ်ား မ႐ိွျခင္းေၾကာင့္ မျပဳလုပ္ျဖစ္ၾကဘဲ
ေခတၱခဏ ၾကြေရာက္ေတာ္ မူလာၾကသည့္ ဆရာေတာ္မ်ား ေရာက္႐ိွလာ ၾကသည့္အခါမွသာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ မ်ား
ျပဳလုပ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပၾကပါသည္။
ဒိန္းမက္မွာ႐ိွသည့္ ဗုဒၶရံသီ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီး
ေက်ာင္းၿခံသည္ ၁ . ၀၀ ဧက ေက်ာ္ က်ယ္၀န္းပါသည္။ထုိက်ယ္၀န္းေသာ ျခံ၀န္းတြင္ ေက်ာင္းေဆာင္ကုိ
ေဆာက္လုပ္ထားသျဖင့္ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထုိင္လုိသူ အတြက္ အလြန္သင့္ေလ်ာ္လွပါသည္။ ဒိန္းမက္မွာ
ေနထုိင္ၾကသည့္ ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား သည္ စေနေန႔တုိင္း ဗုဒၶရံသီ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသုိ႔
လာၾကၿပီး ဆြမ္းခဲဖြယ္ ေဘာဇဥ္မ်ား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းျခင္း၊ သီလခံယူေဆာက္တည္၍ တရားဓမၼမ်ား
နာယူျခင္း၊ ပဌာန္း ပစၥယနိေဒၵသ ပါဠိေတာ္ မ်ားကုိ စုေပါင္း႐ြတ္ဆုိပူေဇာ္ျခင္းဆုိတဲ့ ဒါန၊
သီလ၊ ဘာ၀နာ ကုသိုလ္တုိ႔ကုိ ရယူေလ့႐ိွၾကပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ တစ္ေန႔တာ ျပဳလုပ္အားထုတ္ခဲ့ၾကတဲ့
ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ကုသုိလ္တုိ႔၏ အဖုိ႔ဘာဂကုိ ကုိယ္ေစာင့္နတ္၊ ေက်ာင္းေစာင့္နတ္ တုိ႔ကုိ
အစထား၍ သုံးဆယ့္တစ္ဘုံ က်င္လည္ၾကကုန္ေသာ သတၱ၀ါ အားလုံးတုိ႔အား ေရစက္သြန္းခ်၍ အမွ်အတန္းမ်ား
ေပးေ၀ၾကပါသည္။
နံနက္ ၁၀ း ၀၀ နာရီခန္႔မွ ေရာက္႐ိွလာၾကတဲ့
ဗုဒၶရံသီ ျမန္မာမိသားစုမ်ားသည္ ညေန ပဌာန္း႐ြတ္ ဖတ္ပူေဇာ္ၿပီးသည့္ ၇ း ၀၀ နာရီအထိ ေက်ာင္းေတာ္မွာပင္
ေနၾကၿပီး ပဌာန္ေဒသနာေတာ္ ႐ြတ္ဆုိပူေဇာ္ ၿပီးမွသာ အတူတူ ျပန္သြားေလ့႐ိွၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ရပ္ေ၀းၿမိဳ႕မ်ားမွ
လာေရာက္ၾကသူမ်ားသည္ ေက်ာင္းမွာ ညအိပ္တည္းခုိၾကၿပီး ေနာက္ရက္မွ ျပန္ေလ့႐ိွၾကပါသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း
႐ိွတဲ့အတြက္ ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈမ်ား တုိးပြားရေၾကာင္းနဲ႔ ျမန္မာမိသားစု တစ္ပတ္တစ္ခါ ေတြ႔ဆုံၾကရေၾကာင္း၊
ကေလးငယ္မ်ား အခ်င္းခ်င္း ပုိၿပီး ရင္းႏွီးလာၾကေၾကာင္း ေျပာျပၾကပါသည္။
